یافتن پست: #شیما_سبحانی

ےدُخـترِمَــ؏ــمۘولے
ےدُخـترِمَــ؏ــمۘولے
وقتی از اردیبهشتی می‌گوییم که شعر است و شراب، وقتی از حال رویایی‌اش می‌گوییم یعنی واقعیت به هیچ نمی‌ارزد.
رویاها را باید زمینی کرد. به تن‌شان لباس پوشاند و جایی دور از چشم‌ آدم‌ها زندگی‌شان کرد.
آن‌جا که واقعیت اجازه‌ی ورود ندارد. آن‌جا که همه‌چیزش بکر است و هوایش حالِ هوای اردیبهشت را دارد.
ےدُخـترِمَــ؏ــمۘولے
ےدُخـترِمَــ؏ــمۘولے
کمی طاقت بیاور
ما دوباره دست‌هامان را به طلوع آغشته خواهیم کرد
ما دوباره در خانه‌ی بهار
ما دوباره در کوچه‌ی یاس جانی تازه خواهیم یافت
︶‿︶
︶‿︶
وقتی از اردیبهشتی می‌گوییم که شعر است و شراب، وقتی از حال رویایی‌اش می‌گوییم یعنی واقعیت به هیچ نمی‌ارزد.
رویاها را باید زمینی کرد. به تن‌شان لباس پوشاند و جایی دور از چشم‌ آدم‌ها زندگی‌شان کرد.
آن‌جا که واقعیت اجازه‌ی ورود ندارد. آن‌جا که همه‌چیزش بکر است و هوایش حالِ هوای اردیبهشت را دارد.
︶‿︶
︶‿︶
کمی طاقت بیاور
ما دوباره دست‌هامان را به طلوع آغشته خواهیم کرد
ما دوباره در خانه‌ی بهار
ما دوباره در کوچه‌ی یاس جانی تازه خواهیم یافت
︶‿︶
︶‿︶
کمی طاقت بیاور
ما دوباره دست‌هامان را به طلوع آغشته خواهیم کرد
ما دوباره در خانه‌ی بهار
ما دوباره در کوچه‌ی یاس جانی تازه خواهیم یافت
︶‿︶
︶‿︶
وقتی از اردیبهشتی می‌گوییم که شعر است و شراب، وقتی از حال رویایی‌اش می‌گوییم یعنی واقعیت به هیچ نمی‌ارزد.
رویاها را باید زمینی کرد. به تن‌شان لباس پوشاند و جایی دور از چشم‌ آدم‌ها زندگی‌شان کرد.
آن‌جا که واقعیت اجازه‌ی ورود ندارد. آن‌جا که همه‌چیزش بکر است و هوایش حالِ هوای اردیبهشت را دارد.
︶‿︶
︶‿︶
کمی طاقت بیاور
ما دوباره دست‌هامان را به طلوع آغشته خواهیم کرد
ما دوباره در خانه‌ی بهار
ما دوباره در کوچه‌ی یاس جانی تازه خواهیم یافت
︶‿︶
︶‿︶
کمی طاقت بیاور
ما دوباره دست‌هامان را به طلوع آغشته خواهیم کرد
ما دوباره در خانه‌ی بهار
ما دوباره در کوچه‌ی یاس جانی تازه خواهیم یافت
︶‿︶
︶‿︶
وقتی از اردیبهشتی می‌گوییم که شعر است و شراب، وقتی از حال رویایی‌اش می‌گوییم یعنی واقعیت به هیچ نمی‌ارزد.
رویاها را باید زمینی کرد. به تن‌شان لباس پوشاند و جایی دور از چشم‌ آدم‌ها زندگی‌شان کرد.
آن‌جا که واقعیت اجازه‌ی ورود ندارد. آن‌جا که همه‌چیزش بکر است و هوایش حالِ هوای اردیبهشت را دارد.
︶‿︶
︶‿︶
کمی طاقت بیاور
ما دوباره دست‌هامان را به طلوع آغشته خواهیم کرد
ما دوباره در خانه‌ی بهار
ما دوباره در کوچه‌ی یاس جانی تازه خواهیم یافت
︶‿︶
︶‿︶
وقتی از اردیبهشتی می‌گوییم که شعر است و شراب، وقتی از حال رویایی‌اش می‌گوییم یعنی واقعیت به هیچ نمی‌ارزد.
رویاها را باید زمینی کرد. به تن‌شان لباس پوشاند و جایی دور از چشم‌ آدم‌ها زندگی‌شان کرد.
آن‌جا که واقعیت اجازه‌ی ورود ندارد. آن‌جا که همه‌چیزش بکر است و هوایش حالِ هوای اردیبهشت را دارد.
︶‿︶
︶‿︶
کمی طاقت بیاور
ما دوباره دست‌هامان را به طلوع آغشته خواهیم کرد
ما دوباره در خانه‌ی بهار
ما دوباره در کوچه‌ی یاس جانی تازه خواهیم یافت

تفکیک

جستجو برای
نوع پست
توسط در گروه تاریخ