معمولاً وقتی تلاش می کنیم خودمان را در فضایی جدید بیان کنیم ، آن همراه با ترس و دست پاچه گی ، خشم و رَجَز خوانی و یا بی قراری و تکبر است...

و این یعنی تمام نگاهِ ما در این شرایط بحرانی به جای آنکه بر خویش جمع باشد ،به دهان و نگاهِ دیگران دوخته شده است.

با فرو ریختن دیواره ی فاصله ها خود را در محیطی از مهر و واقعیت،حال چه بالا چه پایین ،همراه با تمامی موجودات و جزئی از آنها احساس خواهیم کرد.

برگرفته از کتابi

2019/11/02 - 19:17 در متاهل ها