آدميزاد؛ نه ناگهان، بلكه ذره ذره يك چيزهايى را مى اندازد دور!
چيزهايى را كه زندگى كرده بود، عشق ورزيده بود، به راحتى كه نه، با تكه اى از خودش مى اندازد دور!
ديگر " او " را " تو " خطاب نمى كند،
موهايش را كوتاه نمى كند
شب ها شعر و موسيقى گوش نمى كند
روزها دل از آواز خواندن مى كشد!
آدميزاد، ذره ذره لابه لاى زندگانى مى ميرد، و همه گمان مى كنند ناگهان مُرده است!
2019/11/08 - 00:54 در دوستان قدیمی نایس فان
دیدگاه
zan714heb

درسته
اما من اجازه ی همچین چیزی به خودم نمیدم
همیشه باامید و پرتلاش و سرزنده می مونم
با وجود همه ی مشکلات و رنجها و دردهایی که کشیدم

1398/08/17 - 01:29 ·
trmeh_brlian

خوشبحالتون

1398/08/17 - 13:43 ·