نوعِ رفتنِ آدمها را
ميتوان از اتفاقى ديدنِ يكديگر در
كوچه اى
خيابانى
كافه اى ...
فهميد
تمامِ آنهايى كه ناگهانى رفتند
همان هايى كه اسمشان مى شود بى معرفت
ميگردند دنبالِ راه پس كوچه!
ميگردند دنبالِ مسيرى كه مبادا چشمشان به هم گره بخورد
آنهايى كه اما منطق پشتِ رفتنشان بوده
سالها هم كه بگذرد،
از فاصله ى دور هم دلشان قنج ميرود براى هم
قدم هايشان را تندتر برميدارند
لبخند از روىِ لبشان تكان نميخورد
اولين كلامشان،دلتنگى ست و بس!
و اين شيرين ترين تلاقىِ دنياست
رفتنى اگر شديد با معرفت برويد
با منطق!
2020/03/22 - 20:22 در دوستان قدیمی نایس فان